Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Stendhal Sendromu

Stendhal Sendromu

Yazan: Polet
17.02.2026 / 13:32

142 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı

Takip et @sdefteri

Yazardan en yeniler

Yine seninle başlıyorum güne... Geceden kalma düşlerimin kaygısıyla Yaşadığımız bir şey yok biliyorsun Söz geçiremiyorum şair yanıma Kışlarımı bir hüzne dönüştürüyorsun Sessizce süzülüyorsun ufuklarıma Gecenin içinde geceler seziyorum Ey! Benim yalnızlığıma sırdaş olan Dost mermileri geçti içimden Herat' ta kandiller yanıyor Solgun ışıkların sisli penceresinden Şehla bakışları ürkek bir kız Uyandırıyor beni kan kokulu geceden Tenimde ince bir sızı Çöl rüzgarları kılcal damarlarımda Ruhuma dalga dalga yayılan ezanlarla Sunakların giz dolu odalarında İhtiram nöbetinde bekliyorum Hercai bir telaş içinde... Yollarım uzuyor, dağılıyor bulutlar Bir veda mı sözlerin, yoksa bir ağıt mı Unuttum sevdamızın en tutkulu çağını Bırak geride kalsın bu şehrin tuzakları Denizleri bir ateş çemberi sarıyor Sahipsiz, bir ceset gibi susuyorum Kurşuni bir yağmurun altında O davetkâr bakışlarınla Kirli düşüncelerin altında Yetmez mi ruhumu zehirlediğin Yetmez mi sızdığın uykularıma Ne zaman dalıp gitsem kül rengi bulutlara Bir ok saplayıp bağrıma Bekliyorsun umursamaz tavırlarla Ayrılığı anlatan tabloların Hüzünlü manzarasında Bilmelisin unutmak yok olmaktır bu yolda Kaybolmaktır sessizce mısralarda Mehmet Nurettin Üstün
Düzenleme: 17.02.2026 / 13:53

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler

şarindefteri
Abrek
seloş
Yansıma
Eren35Akkaya

Kapat/(ESC)

Rastgele Şiir