!ÜNLEM!
Hep iyi hep güzel hep sonsuz şeyler umut ediyor
her tutku bir aşkın arifesinde
Yanarak yıkılarak son dileğini söylemeye yelteniyor
her tutuşma bir külün öncesinde
Her tende biraz tuz yoksunluğu fazlaca yosun kokusu
hep biraz kalp yorgunluğu yalnız sevişmelerde
isimsiz bir denizde biri sevdayı gelecek diye üşümekte
oysa gelecek olan bu adresi bir başka adrese
tercih nedeni olarak çok yeni bir yüz diye değişmekte
ve belki kuytu bir köşede, belki kalabalık bir cafe de
ıssız bir sahilde belki de yahut tümden hayatın içinde
yalancı vuslatlara inanarak her sevdalı
gerçek anlamda yaşamaya cesaret edemediği bir aşkı
her türlü sanal bir düşünceyle üç boyutlu öldürmekte
yani çok istekli her yol ayrımı ısrarla kendine
yalnız sapacak sevdaya sırt dönecek
sonlarda açığa alınacak bir bahane beklemekte
ve belki bu son başını dik tutacak
belki adımların ağırlığını seyrettirerek düşecek önüne
ve bunun sarhoş bir sorgusu olacak mutlaka
neydi o çatlak dudaklarda kendini kemiren
etini kanatarak sözlerin akarına set çeken.
neydi her heyecana her korkuya her ayrılığa
bilinçsizce konulan bir erkek bir dişi ünlem
