İçimdeki Yabancı
Bu sabah güneş doğdu karanlıktan,
İlk ışığı yamaçtaki asi çalının gövdesinden
Gözlerime gülümsedi.
Bir kelebek uçtu sevinçle yüreğimden.
Çimenler telaşımı anladı,
Rüzgara göre eğilip serildiler toprağa.
Ben hâlâ sana doğru, sendeymiş gibi.
En sert rüzgâra dayasam göğsümü,
En soğuk bakışa,
En derin zindanlara atsam kendimi,
Kış bile durduramaz beni.
Yine sana koşacak bu hâlde,
Kalbimde tahtın ve tacınla.
Sardığında sıcak bakışın beni,
Titrek dudaklarımda senin adın.
Ne kadar tanıdık bir yabancı bu,
Hep içimde, ama bana yabancı?
Her nefeste yaşıyorum seni,
Her rüzgârda bahar kokun,
Ama tutamıyorum,
Sonsuz bir hasret gibi.
Belki aşk, kendini başka bir canda görüp ona koşmaktır;
Onu bulmak, ona varmak, o öze ulaşmaya çalışmaktır.
Sana koşacak bu can,
Kendini bulana kadar.