Efsunî Melek
Bir sokak lambasıyım,
ay ışığında kanat çırpan bir kelebek.
Gülüşün büyülü bir kaktüs çiçeği,
narin ellerinde yanak olayım,
gözlerinde eriyen bir bakışla ben.
Bir gamze olayım kızıl saçlarının gölgesinde,
efsunlu bir söz gibi,
bir yaz akşamında rakı kokusunu taşırken.
Dudaklarında meze olayım,
damağında gül kokusu,
bir kar tanesi;
içini ısıtan bir bardak şarap gibi.
Sen süzül içime,
ben coşarım nehir gibi yaprağa taşarak.
Bulut ol üstümde,
ben ısıtır, yağdırırım seni gözlerimde yaş olarak.
Rüzgâr dokunur saçlarıma,
tenine dağılırım tel tel hayalimde.
Prangada kilit, kelepçede özgürlük ol bana;
sen gök ol bana,
ben sana parlak parlak yıldız olurum.