Tut yüreğimi
Üşüyorum.
Yabancı bir yerde,
yalnız bir satır gibi uzamış bedenim.
Rüzgâr eziyor ağaçlarımı,
adımlar göğsümü.
Bir mum ışığında gölgem
üstüme çöken bir kâbus.
Sen,
bir yalnızlık gibi yakama yapışmışsın.
Gözlerin hâlâ aşkla bakıyor,
saçların kızıl, bakışın masum.
Aramızda dikenli teller var sanki;
duygularımız,
yazılmayan kurallarda esir.
Yanağıma sinen bir damla gözyaşı düştü
ve her şey,
hiç olmamış gibi bitti.
Sokak, sessizliğin sesine ağladı,
kediler sessizce miyavladı.
Sen uçup gittin.
Ben?
zaten hiç olmamıştım.