Şiir Defteri

Ağlatan şehir

Yazan: Serdaryusuf
23.01.2026 / 00:22
44 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı
Ağlatan Şehir Bu şehir adımı biliyor artık, sormuyor. Yüzüme bakıp susuyor, çünkü acı konuşmayı sevmez. Sen doğmamış bir güneştin, yarım kalmış bir ışık. Ben karanlıkta esir bir mermi, namluya değil kaderine sürülmüş. Sokaklara acı serilmiş, nereye bassam kanıyor içim. Güller küstü kucağıma, bir mor menekşe kaldı, acıyarak bakan. Elmas gözlerin vardı, bakınca içim dururdu. Ellerim ellerindeyken hayat kısa bir oyundu; perde kırmızı kapandı, gidişine alkış tuttular. Ben ateş böceğiyim, yanar, yanar, sönerim. Ateş ruhumda, ezelden alışığım. Yağmur indi yine üstüme. Başımı ceketinle örttün, kıyamazdın bana, ben de sana. Ama aşk ikimizi de harcadı: sen zihninle, ben dilimle. Şimdi bir radyo çalıyor bir yerde hikâyemizi. Eğer hâlâ duyacak kulak varsa sende, bil ki ben sustum? çünkü bazı şehirler ağlayarak hatırlanır.
Kapat/(ESC)
Yorum Düzenleme

Yeni Üyeler

  • Tazı_Mum
  • Tazu_Aksam
  • sabahuzakta
  • Sefa
  • İxkan
Kapat/(ESC)
Tavsiye
Adınız:
Sizin eposta adresiniz:
Alıcının eposta adresi:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
İletişim
Adınız:
Eposta adresiniz:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
Rastgele Şiir