Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Kırmızı Günbatımı

Yazardan en yeniler

Kırmızı Günbatımı Başlangıcı ve sonu belli olmayan ezel ve ebedin arasında sıkışıp kalan benliğim, tarihin sularında yüzmesini bilmeyen bir kayık misali her yanı vurgun yemiş. Azrail'in kulağını gıcırdatan yüreğimde misketlere renk katan çocuk umudu, baharı yeni görmüş buğday filizi gibi boynu bükük sevincim. Toprak, taş, yaprak? Yeryüzünde çiçeklerden kurulmuş bir cennet. Sonbahar yağmurları saçlarımdan süzülür sana doğru, avuçlarımda bir okyanus dalgası, kırmızı günbatımı gibi; dönüşü olmayan bir güneş geride ağır bir karanlık bırakacak. Her güzelliği gördüm, yalnızlığın acı gerçeğini de. Bedensiz mezar taşları, ruhları çoktan sönmüş; gözleri, antika vazoda kuruyan su damlası gibi esir. Hiçbir sihirli kelime onu o sessizlikten çıkaramaz. Bulutlar ağırlaşmıştır onlar için, dolu bile esirger buz gibi yüzeyini. Ölüm, tek çare kalır, bir gazete yaprağı gibi ateşte. Kapatın kulağınızı sesimin yankısına; incittiğiniz hayallerim size doğru yaklaşıyor. Kırık ve pişkin süratlerinizi görmeyecek, boş bir âlemde yankım sessizce kaybolacak. Geride kocaman bir şey var: kocaman bir yalan. Ne kadar arasam az gelir; bir kitabın adı kadar açık, içi kadar gizemli. Yollar tellerle örülü, tek bir yazgı gibi; hep yerimde sayarım. Bir nergiz gördüğümde ağlarım, bir şehir gördüğümde seni anarım, kırmızı gün batımında.

Kırmızı Günbatımı

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler