Bir Yudum Özlem
Yudum yudum içtim özlemini,
Yorgun ellerimle, sessizce?
Ne kadar susadım, bilemezsin sen,
Bir ceylan yavrusunun süte özlemi gibi,
Soluksuz, nefessiz, fırtınalı ve asi.
Bir bitkinin güneş sonrası suya özlemi gibi,
Boynu bükük, dal kırık göz,
Hep uzaklardaki deryada?
Ne acı özlem, ne çok keder barındırır dilinde;
Bir kıyamet sessizliğinde,
Acı bir kahve gibi acı ve güzel.
Durup durup alevlenir için:
Yanarsın ama yanmazsın,
Üşürsün ama içindeki ateş sönmez.
Ağlarsın, gözyaşın
Yağmur damlası gibi yanağını acıtır;
Yine de dökersin dertli kirpiklerden aşağı.
Tutarsın yüreğinden, sıkarsın ama susturamazsın?
İşte aşk budur dersin, ama aşk değildir;
Belki yakıcı bir bilinmeze özlemdir adı,
Ya da boş ver, o da şairin dilinde kalsın.