Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Adı Konmamış Bir Yalnızlık

Adı Konmamış Bir Yalnızlık

Yazan: MaHzUn_
22.09.2026 / 14:19

53 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı

Takip et @sdefteri

Yazardan en yeniler

Sesini bile öpesim geliyor, bir akşam gibi konuyor hasret içime. Adını anınca kalbim, uzak bir denize kıyı oluyor sessizce. Gözün parlıyor özlediğimde, sanki gecenin koynunda sakladığı son yıldızı çıkarıp avuçlarıma bırakıyor. Karanlık çöktüğünde yolumu senin ışığın aydınlatıyor, kaybolduğum yerde açılan gizli bir pencere sensin, Nefesin can olsun istiyorum, bir toprağın suyu beklediği gibi, bekliyorum seni. Bir damlan düşse içime, bütün suskunluğum çiçek açacak. Uzanıyorum sana, ellerim sana varmadan takılıyorum aramızdaki uzaklığa. sonsuz bir gökyüzü gibi uzanan bir yalnızlık. Resmin saklı bende, bakıyorum ara sıra. Yüzün, avuçlarımda solmayan bir gün batımı gibi. Bazen seni düşünmek, kapısı olmayan bir eve girmek gibi; içerisi sen, dışarısı ben. Özledikçe anlıyorum, sen benim içimde adı konmamış bir çiçeksin. Ne kadar saklasam da kalbim her sabah sana doğru filizeniyor.

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler

yılmazhasten
akmetin06
MustafaAlp
SemihBeratSert
MahzungülünŞifası

Kapat/(ESC)

Rastgele Şiir