Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Ben Sende Kaldım

Yazardan en yeniler

Yine bir sabaha sensiz uyandım, Güneş doğdu, içimde geceler kaldı. Bir yanım baharı bekleyen dal gibi, Bir yanım sonbahara mahkum yaprak misali. Gözlerimi açtım, yokluğun karşımda, Sen yine en güzel yara oldun ruhumda. Resmine baktım uzun uzun bu sabah, Sanki uzansam değecek ellerim ellerine. Sanki bir gülüşün düşecek odama, Sanki sesin dokunacak en ücra yerime. Ne tuhaf, bir insan nasıl bu kadar yakın olur, Dokunamadığın halde kalbinin içinde yaşar durur? Sen benim ömrümün en nadide çiçeğisin, Her mevsim açan, hiç solmayan bir bahçenin gülüsün. Kokun sinmiş sanki bütün mevsimlere, Adın yazılmış gökyüzünün en mavi yerine. Ne zambak senin kadar beyaz, ne gül senin kadar zarif, Senin güzelliğin, bütün çiçeklere verilmiş en güzel tarif. İçimde bir şehir var, bütün sokakları sana çıkar, Bir çeşmesi senin adını anar, bir ağacı seni arar. O şehrin ışıkları sensiz bir bir söndü, Ama kalbimde sana ayrılan pencere hiç kapanmadı. Ben senden uzaklaştıkça sana yaklaştım, Her gidişimde biraz daha sende kaldım. Bazen içimde biri ölüyor sessizce, Kimse duymuyor, kimse görmüyor bu yangını. Bir tek senin adın geçince titriyor yüreğim, Sanki küllerimden doğmayı bekliyorum alevinle, Ne kadar gitsem de dönemiyorum kendime, Çünkü ben kendimi bıraktım senin gözlerinde. Ben sana varamadım belki... Ama ömrümün bütün yollarını sana çıkardım. Sen benim kavuşamadığım baharım, Solmasına izin vermediğim en güzel çiçeğim, Ve hangi mevsime girersem gireyim İçimde hep açmaya devam eden tek baharımsın... Ben sende kaldım.

Ben Sende Kaldım

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler