Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / BİR ADIM CENNET BİR ADIM YOKLUK

Yazardan en yeniler

Yalnızlık, uçurumun kıyısında bekleyen bir akşam gibi, Bir adım ötesi yokluk, bir adım gerisi sen... Ruhum, iki ihtimalin arasında kalmış bir mahkum, Ne düşebiliyor karanlığa, ne dönebiliyor yeniden. Sen, içimde hiç dinmeyen bir sonbaharın son yaprağı, Düşmekten yorulmuş, dalına tutunmaktan vazgeçemeyen. Ben, kıyısına varamadığı denizleri özleyen bir gemi, Ufukta seni görüp de sana ulaşamayan. Bir yanım cennet bahçelerinde adını arıyor, Bir yanım cehennemin en sessiz kuyusunda üşüyor. Vazgeçmek, cennetin kapısını kendi ellerinle kapatmak, İnsan en çokta bildiği yerde kayboluyor. İçimde sana çıkan bütün yollar artık yorgun, Her sokak biraz ayrılık, her köşe biraz veda. Hatıraların, terk edilmiş bir şehrin sokak lambaları gibi, Ne aydınlatıyor gecemi ne de izin veriyor karanlığa. Ben, en güzel ırmağın kıyısında susuz kalmış bir çölüm, Sana dokunamadan kuruyan bir bahar, Hürriyeti özleyen ama zincirlerini senin adınla taşıyan, Kanatları kırık bir gökyüzü kadar biçareyim. Sana elveda demem, ömrümden bir mevsimi söküp atamam, Bir yıldızı gökyüzünden değil, gecemden eksiltemem. Ben seninle sonsuzluğu düşlüyorum, Şimdi sonsuzluk dediğin şey, sensizliğin bitmek bilmeyen hali. Bir gün yolun düşerse içimdeki o kıyıya, Liman senin, gemi senin kaptan sen. Yalnızca dalgaların kıyıya vurup geri çekildiği yerdeyim, Seni sonsuza kadar sevmekten yorulmuş bir kalbin izleri gibi...

BİR ADIM CENNET BİR ADIM YOKLUK

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler