Bir yanım sana çıkan bütün yolları ezberlemek ister,
Bir yanım yürüdüğü yolların izini silmek...
Bir yanım kapına kadar koşup nefesimi bırakmak,
Bir yanım kendi göğsünde dinlenmek ister.
Ellerim ellerini bulmak için
Karanlıkta adres arayan iki kuş gibi,
Parmak uçlarımda yarım kalmış bir dokunuş,
Avuçlarımda sana ayrılmış bir mevsim gizli.
Ama bir yanım yorgun...
Sana gelmek ister gönlüm,
Utansın isterim mesefeler aramızda durmaktan.
Bir adımım sana, bir ömrüm sana,
Bir duam var adını sessizce çoğaltan.
Ama hasret dediğin,
İnsanın içinde her gün yeniden kurulan bir gurbet.
Ve ben o gurbetin en sessiz yolcusuyum.
Bir yanım sesini duymak ister,
Sanki içimde susmuş bütün saatler
Sen konuşunca yeniden vakti bulacak.
Bir yanım adını dilimin kıyısında saklar,
Söylesem içimdeki bütün duvarlar yıkılacak.
Ama bir yanım yorgun...
Gözlerimi kapasam sen,
Açsam yine sen,
Kirpiklerim sanki gecenin en ince perdesi,
Her inişinde seni içime gizler.
Kalbim bir mektup, sana yazılmış,
Fakat hiçbir postacıya güvenmez.
Dilimde sen, duamda sen,
İçimde senden başka kimseye yer vermez.
Bir yanım sana bütün koşarak gelmek ister,
Bir yanım cam kırıklarını cebinde taşır.
Çünkü bazı özlemler vardır,
İnsan kavuşmayı düşünürken bile yorulur.
Bazı sevgiler vardır,
Gitmeye gücü yetmez, kalmaya ömrü daralır.
Ben seni beklemekten değil,
Sana gelemeyen yolları içimde taşımaktan yoruldum.
Her gece içimde bir kapı araladım,
Sabah oldu, yine kendi eşiğimde bulundum.
Hasret, omzuma asılmış eski bir saat gibi;
Ne zamanı gösteriyor ne de çıkıp gidiyor.
Yine de bil...
Bir yanım sana hala tertemiz,
Bir yanım ellerine dokunmadan sana ait.
Bir yanım bütün yorgunluğuna rağmen
Adını duyunca ayağa kalkacak kadar diri.
Ama bir sana yanım yorgun...