Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Kalabalık Bir Yalnızlık

Kalabalık Bir Yalnızlık

Yazan: MaHzUn_
05.11.2026 / 17:04

38 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı

Takip et @sdefteri

Yazardan en yeniler

Gecenin boğazına düğümlenmiş bir çığlık gibisin, Ne susturabiliyorum seni ne de duyurabiliyorum. İçimde sana çıkan bütün yollar Üzerine kar yağmış bir yangın gibi. İnsanın ömrüne sığmayacak kadar derin gözlerin, Bir bakışıyla bütün kıtaları yetim bırakacak kadar uzak. Ben o gözlerde kayboldum, Kendime döndüğümde bütün şehirler yabancıydı. Saçların, sonbaharın geceye bıraktığı bir dua, Yüzün, karanlığın alnına kondurulmuş ay ışığı. Şimdi hangi gökyüzüne baksam Bir parçam eksik, bir yıldızın yeri kanıyor. Hasret dediğin, göğsümde kök salmış bir diken, Her bahar yeniden çiçek açan bir yara. Adını anmasam da dudaklarımda büyüyorsun, Seni düşünmesem de bütün yollar sana çıkıyor. İçimde bir kış var, takvimi olmayan, Karları hiç erimeyen, kuşları geri dönmeyen. Pencerelerimden sızan ışık bile üşüyor, Senin olmadığın hiçbir sabah,hak etmiyor doğmayı Ne tuhaf? Bir insanın yokluğu nasıl bu kadar kalabalık olabilir? Hangi boşluk bu kadar çok yer kaplar? Hangi sessizlik, bir ömrün bütün şarkılarından daha gürültülüdür?
Düzenleme: 05.11.2026 / 17:04

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler

BİLGİ
Fıratdicle
Özkaraalp
Hocalar
Çise

Kapat/(ESC)

Rastgele Şiir