Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Uzakların Kokusu

Uzakların Kokusu

Yazan: Serdaryusuf
06.03.2026 / 19:21

41 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı

Takip et @sdefteri

Yazardan en yeniler

Uzakların Kokusu Bir şiir gibisin dilimde, kelimeler damağımda kırılıyor. Kokun, sabahın erken saatlerinde dağlardan inen serinlik gibi uzak. Dışarıda korna sesleri, şehrin metal uğultusu; ama ben içimde çoğalan sessizlikten korkuyorum. Nefesin, pencereden sızan taze bir mevsim gibi, yalnızlığıma karışıyor. Hepsi bir arada ve ben uzağım. Kim dokunacak aynalara küsen mavi gözlerime? Kim okuyacak şefkate susamış yazgımı? Mutfakta pişen pırasanın kokusu, yanımda hayalle ısınmış bir fincan kahve ve senin uzaklığın aynı masada oturuyor. Ölümsüzlük deriz bazen adımıza, ama nerede o yürek? İnsan çoğu vakit kendi kaderinin çırağı olur. Ey zaman, onurun varsa, dost ol bana; yüksem sana, al beni yanına, sessizliğinde yol arkadaşı olayım. Uzak yanım özlemimdir, hasretle büyüttüğüm can. Dünyamın meyvesi sensin, ama dalın başka bir gökte. Geleceğim, elbette, tekerlekli kayıklarla; sevgi rüzgârına bırakacağım yelkenlerimi. Ve öyle saracağım ki seni, bir şairin kaleminden; sayfalara can veren bir damla kan gibi.

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler

Arkun
damooniee
ruhsuzsevdam
edebiyatcii05
yalnızlıkrıhtımı

Kapat/(ESC)

Rastgele Şiir