Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Mabedim Sensin

Mabedim Sensin

Yazan: MaHzUn_
05.10.2026 / 14:21

9 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı

Takip et @sdefteri

Yazardan en yeniler

Yalnızlık çöktü bir akşamüstü, gökyüzü kendi cenazesini kaldırır sessizce. Kuşlar suskun; bazı sessizliklerin karşısında kanat bile ağır. Sokaklar çıkmaz , şehir kendi damarlarını kesmiş İzliyor usul usul akışını canının, Ben, nereye vardığını bilmeyen eski bir seyyah gibi aynı yangının etrafında dönüp dururum. Sen, karanlığın alnına sürülmüş son yıldız, zamanın diz çöktüğü eşik, yıkılmış çağların hala secde ettiği o görünmez mabet. Ben kapında yıllanmış bir yoksul, elinde hiçbir şey kalmamış bir dilenci, adını söylemeye bile hakkı olmayan bir gölge. Dağlar omuzlardan düştü, denizler ayaklar altında, susmayı öğrendi. Saatler senin uğruna aktı kumlar bir bir düştü ve her tanesi ömrümden koparılmış bir dua gibi. Sen geçerken zaman, boynunu büktü. Kıblem sendin, gecenin içinde yönünü bulan kuzey, ölmüş şehirlerin üzerinde yükselen minare, sonsuzluğun kendine ayırdığı tek açık kapıydın. Akşam yine çökecek, biliyorum. Kuşlar yine susacak. Sokaklar yine çıkmazlara bölünecek. Saat yine kumlarını dökecek avuçlarımdan. Gözlerin bütün yıkıntıların üstünde , yönümü bulduğum pusulam, tek başına ayakta kalan bir mabet.

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler

Çise
Dost
yılmazhasten
akmetin06
MustafaAlp

Kapat/(ESC)

Rastgele Şiir