Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / ÜLKEM: SİYAH-BEYAZ

Yazardan en yeniler

şimdilerde bülbüle göğsünü açan gülün bütün bahçeleri talan şafak gündüzü dost biliyor geceyi düşman bilmiyor ki…! gecenin rahminde bir cenindi gündüzün katline uğramadan gözbebeklerimiz avuçlarımızda tuttuğumuz gökyüzüne kanıyor zincire vurmuşlar beyazı nasıl da mutlu kokuşmuş kara gölgeler vicdanlar alev alev yanıyor ülkemde...yaşam kazara bir kardelen düşmüyor her ölüye kurşuna dost merheme düşman oluyor yara ve karanlıklarda büyüttüğümüz zulüm kafeslerde yüreklerini bıraktırıyor kuşlara pırıl pırıl yıldızlar kızıl saçlarından asılırken ayaklar çırpınıyor tövbeden utanıyor suç keşke kırılsaydım da yazmasaydım diye ah çekiyor da kalem niyaz etmiyor idam sehbası hiç oysa cüceleşmeden önce kuşlar kardeşce paylaşırdı gökyüzünü aydınlığına sığınmak için mum yakardı insanlık teriyle büyütürdü gülü acılarda bile tat vardı her yara kabuğa sevdalıydı cellat merhameti bir kâhinin azık torbasında değildi iğde yapraklarında gökkuşakları demlenir dörtnala ihtilâle koşan deli rüzgarlar “insan yüzüne” değince nasıl da ehlileşirdi hangi rengi öpsek yapraklar arasında kuruttuğumuz;kelepir bir mavi ve söylediğimiz ekmek arası iki türküydü hayat; kulaklarımızda acı bir çığlık değil su gibi takılmadan akıp giden bir kum saati, yüce bir dağın sukuneti, sesi yitik bir gök gürültüsü ve temize çekilmiş tatlı bir öyküydü /- insan: - eşit doğmuyor öldüğü gibi/ kavanozda renk renk akide şekeri-/ //gönlümüzdeki insanlık: birbiriyle barışık… sardıkça çiçek açan, açtıkça saran maviş bir sarmaşık// 1997 *tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay,ank, 2006
Düzenleme: 15.09.2014 / 09:01

ÜLKEM: SİYAH-BEYAZ

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler