Sırtım değdi yere
Uzandım yeryüzüne gökyüzüne
Yüzler gördüm kollarım açık
Yüzler gördüm mavi siyah…
Koynuma yıldızlar yağdı
Bedenim üşüdü yerde
Ama olsun uzandım yine
yeryüzüne gökyüzüne
ne ağlayanları duydum
ne de ağlamayanları
gücüm kendime yetti
yıldızları erittim bedensizliğimde
düşlerim uzandı gülüşlerine
saçlarım düştü yere
ellerim ıslak gözyaşı
uzandım yeryüzüne gökyüzüne
ölmeler geldi,ölmeler geçti
sevda kaldı bende
sevdan kaldı bende
olmayışlarında direndim
renkler gördüm,yıldızlar sevdim
onlar da beni sevdi
sevmeler büyüttük, sanma birbirimize
titreyişlerimizin,erittiklerimizin hepsi lehine
yağmurla karılmış bir çamurda
parlaklığı söndürmek için seviştim onlarla
‘’biz parlamalıydık’’bitmeyecek olanla
sonsuzun adında bile bir ‘’son’’ hecesi varken
biz bitmeyeceğiz…
uzandım yeryüzüne gökyüzüne
baharlar çaldım,oyunlar oynadım,yıldızlar sevdim
yüzler gördüm mavi siyah…
onlar da beni sevdi
işte bunların hepsi senin lehine!