olmayışların gecesindeyim
hayalim
seslerin orta yerinde
bir su damlası
karasız toprağa düşüp düşmemekte
bir bütün sen var karşımda
baştan ayağa her şeyinle
gözlerindeki heyecanla
titreşmeyen tellerinle
oradasın işte
gördüğümden daha çok duyuyorum seni
ve elini ilk kez uzattığında
elimin utangaçlığını düşünüyorum
hasretle saracak parmaklarım parmaklarını
özlemin verdiği mahcubiyetten öte
katı bir tokalaşma olacak
hissedemeyeceksin belki de ateşimi
bir su damlası
karasız göl olup olmamakta
bir bekleyiş var zamanlarda
saatler yorgun bu lahza
ey adam
damlamı kurutacak mısın,
yoksa göllerin en güzelini mi vereceksin bana?
Gökyüzü göllere hasret
Göller güllerin kokusuna
Duyduğum sessizliğinle
Kalk gel bu sabah!