gözlerimin dolunaya odaklı çocuk bakışları
elimin yozluğunda
boynuma vurduğum sözleşemeyenler
elimin,tütün kokusu döşenmiş aralıklarında
savaşların en büyüğü
yan yüzü,parmaklarımın,sarı…
sarı,içimdeki sonbahar
çürümüş meyveler gibi dalının utandığı
sevmelerimi döküyorum
kapıda silmeler beliriyor
bakıyorum hiç yazmamışım oysa
buyur edecek bir yok edişim bile yok!
Sonra biraz sen…gözlerinin odağı merkezinden kaçmış
Çocuk yüzlü sen…
Çocuk gülüşlü,mavi bıyıklarıyla
Denizi yudumlayan her bir düşünüşünün adıyla
Ağlamalarıyla çocukluğunun
Ve dolunaya bakışıyla çocukluğu gözlerimin…
Kalem boyu uzandım kağıda
Korkularımı bırakacak kadar sen,
içimden taşacak kadar
büyük bir yudum denizden…