Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Ne denir

Yazardan en yeniler

aşkın dili sivridir agop, önce adını güzel söyler, sonra aynı isimle canını yakar. bir kadın gider mesela, kapıyı çekip çıkar. kapı kapanır da mesele kapanmaz. masada bir çay soğur, kül tablasında yarım sigara, sandalyenin birinde sen, ötekinde oturmayan biri. buna ne denir agop? masa iki kişilikse yalnızlık denir efendim. iyi dedin agop. doldur bakalım. iki söze kanıp seviyorum deme. dil dediğin kemiksizdir. bugün sana yemin eder, yarın aynı cümleyi başkasının kulağında unutur. ben söze değil, ayakkabıya bakarım agop. neden efendim? çünkü insan yanındayım derken pek güzeldir de yol uzayınca ilk ayakkabısı sıkmaya başlar. sen düş, kim duruyor ona bak. ağır söylediniz efendim. hafif sevene ağır gelir agop. bir zamanlar beni anlatmadan anlasın derdim. gençlik işte. sonra öğrendim, kimse müneccim değil. ama biri vardır. iyiyim dersin, çayına şeker atmayı unutur. bir şeyim yok dersin, ceketini alıp gitmez. sevda bazen aynı odada susabilmek ve o sessizlikten kaçacak kapı aramamaktır. buna ne denir? agop düşündü. huzur olabilir mi efendim? olabilir. ama huzur dediğin her yatağa girmez agop. şairler aşkı biraz bozdu. gül dediler, bülbül dediler, ay dediler, yıldız dediler. bir Allah'ın kulu da çıkıp elektrik faturasını kim yatıracak? demedi. agop güldü. romantizmi öldürdünüz efendim. hayır agop, sokağa çıkardım. mehtapta el ele yürümek kolay. marifet, ayın görünmediği gecede birbirinin suratını çekebilmek. sonra bir gün gider. işte bütün hesap orada karışır. dolabı açarsın, bir fincan fazla. yatağa girersin, bir taraf gereğinden geniş. markete gidersin, el alışkanlığıyla sevdiği şeyi sepete atarsın. kasada fark edersin. çıkarıp yerine koyamazsın. eve de götüremezsin. öylece elinde kalır. bazı ayrılıklar da böyledir agop, ne yerine koyabilirsin, ne eve götürebilirsin. peki ne yaparsın efendim? taşırsın. bir akşam meyhaneye gittim. garson sordu. kaç kişisiniz? bir. dilim söyledi, gönlüm itiraz etti. masaya iki kadeh koydu. arkadaşınız gelecek mi? boş sandalyeye baktım. gelmeyecek. kadehi kaldırayım mı? dokunma. garson anlamadı. sen anlarsın agop. anlarım efendim. neden? bazı boşluklar masadan kaldırılmaz. işte şimdi sen de şair oldun agop. maaşı var mı efendim? yok. o halde geri alıyorum. gece ilerledi. insan içtikçe doğruyu söylemez agop. yalnızca sakladığı yalanları unutmaya başlar. ben de unuttum. özlemiyorum dedim. olmadı. çoktan geçti dedim. o da olmadı. en son. dönse istemem. agop kadehi bıraktı. üçüncü kadehten sonra o yalan söylenmez efendim. sabah oldu. çöpçü sokağı süpürüyordu. gecenin bütün büyük lafları izmaritlerle beraber kaldırıma dökülmüştü. bir tek onun adı ağzımda kalmıştı. insan bazen birini unutmak için bin kelime söylüyor agop. sabah oluyor, geriye tek isim kalıyor. peki agop. bir insanın yanında kendin gibi susabiliyorsan, giderken arkasından beddua edemiyorsan, yıllar sonra bir yerde adı geçtiğinde kadehi ağzına götürmeden önce bir an duruyorsan, ona ne denir? geçmiş denir efendim. yalnızca geçmiş mi? agop başını kaldırdı. geçmemişse geçmiş denmez efendim. peki ne denir? bu kez sustu. kadehin dibine baktı. sonra bana değil, boş sandalyeye konuştu. bazı insanların adı konmaz efendim. neden? adını koyarsanız bittiğini kabul etmeniz gerekir. peki bitmediyse? agop güldü. o zaman bu kadar şiiri niye yazdınız efendim? haklısın. bunca kelimeyi boşuna dizmişiz. son kez soruyorum. ne denir agop? iki kelime yeter efendim. hangisi? seni seviyorum. peki gerisi? agop kadehini kaldırdı. gerisi sizin meslek efendim.

Ne denir

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler