Şiir Defteri

Kendi Ömrümün Dinleyicisi

Yazan: MustafaAlp
11.10.2026 / 13:26
96 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı
yaşadığımı bir başkasından dinledim, sesli bir kitaptı, kapağında adım. o, sayfa çevirir gibi geçti kışımdan, ben her cümlede yeniden üşüdüm. benim sustuğum yere söz yetiştirmiş, ağzıma hiç söylemediğim laflar koymuş. bir gece ekmekle böldüğüm yalnızlığı, üç cümlede anlatıp karnını doyurmuş. ne kolaymış tokken açlığı anlatmak, bir lokma sabrı yoksula pay etmek. kendi nasırına hekim çağıranlar, benim yarama üfleyip sevap bekler. kürsüye çıkmış da beni anlatıyor, ben aşağıda, kendi ömrüme konuk. bir "öyle olmadı" desem hiddetlenecek. beni ezberlemiş, dinlemeye lüzum yok. ey beni benden iyi bilen "agop", bir gece de benim yerime uyan. kuyunun başında pek güzel konuşursun. dibinde de bir cümle kur o zaman. kapat kitabı, sesin örttü sesimi, ben o satırları yaşayarak yazdım. sen son cümleyi okuyup ışığı söndürdün. ben o karanlıkta sabaha kadar kaldım.
Kapat/(ESC)
Yorum Düzenleme

Yeni Üyeler

  • melodiyalciner
  • BİLGİ
  • Fıratdicle
  • Özkaraalp
  • Hocalar

Bağlı Üyeler

  • Babacan21:44
Kapat/(ESC)
Tavsiye
Adınız:
Sizin eposta adresiniz:
Alıcının eposta adresi:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
İletişim
Adınız:
Eposta adresiniz:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
Rastgele Şiir