Yıldız Tozu
Geceleri camlarıma yağmur yağardı
Bilirdim yine ağlamak düşerdi bana, ıslaktı camlarım, odalarım,
Ve yalnızlıklarım daha da ıslaktı...
Yüzlerce kez, binlerce kez başıma sarılmışlıklarım vardı..
Duyardım..
Hep hüzün şarkılarımı severdim,
Odalarım karanlık ve gecelerim karanlıktı
Bilirdim gözlerim firari bakardı ve özlerdim kavuşmaları..
Ve.. herşey bana biraz uzaklıktı...
Ellerimde biraz acı, biraz sızı
Birazda kaybolmuşluğum vardı..
Konuşmaz susardım, ve ağlardım
Bilirdim yine yalnızdım..
Soranlara yok birşeyim derdim
Bütün gece sırtüstü yatıp,
tavandaki ışığa bakarak sorguya çekerdim kendimi,
Acırdı yüreğim, yakardım ellerimi...
ve sonunda anladım ki
Sabahlara kavuşana dek gözlerim yine kanardı
yine de doyamazdım sana ait yazmalarıma..
Hüzün moru mutluluğundaydı hep düşlediklerim..
Bilirdim terkedilecektim
Ve yine ağlayacaktım
Umuttu, hep içimde saklayıp gizlediklerim
Mecburiyetimdi, yaşadıklarım
Ve..
en uzaktaki yıldızımdı yüzyıldır yalnızlığımı paylaştığım...
Gönlüm imkansızlığa düşüyordu yine bu gece..
ve inan;
böyle şeyler sadece yüzyılda bir oluyordu...
Ayı harmanlayıp yıldız yapardım,
Gece bozumu yaşıyordum,
Gece yazılanlar yalnız gece okunmalı diyordum,
Göğe bakarak,
yazılmış sözler göğe bakarak tekrarlanmalı, diyordum...
Ellerime bakardım, yine birikmişti yıldız tozları,
Ayı harmanlardım, ve ay yüreğimde batardı..
İlkbahar vakitlerinde yine yalnızlığıma beş kalırdı..
Elimde sızı ve acılarımla şiirler yazardım..
Ağlardım..
Geceleri herkes uyurdu, yolculuğum başlardı..
Sokakları gezer, hayalet sessizliğiyle kanlar kusardım..
Cebimde kırık bir ayna ile gezer, suratlara şiir çarpardım..
Tüm kapılarım kapalıydı ve yaşım belki yüz..
Belki binbeşyüzdü...
Gecelerı camlarıma yağmur yağardı
Bilirdim yine ağlayacaktım, ıslaktı camlarım, odalarım,
Ve yalnızlıklarım daha da ıslaktı...
Bilirdim..
Kimse haklı bulmayacaktı beni ve..
Ben yine ağlayacaktım.. {s:026}
