Yağmur Düştü Gözlerime
Bir hazan iniltisinde yağmur düştü gözlerime..
Tan yeri bulanmadan kızıllığa, gece oldu içimde..
Gökyüzünde asırlardır gökkuşağı açmaz,
Renkler hep bir kavga içinde..
Serkeş dolaşır tüm bulutlar artık her yerde..
Güneş...
Ay...
Yağmur..
Dahası ve sonrası:
Bir hazan iniltisinde; Karları üşüdü ruhumun
ve ben küçüldüm..
Usandım artık..
Uçsuz bucaksız çöllerimde bir kardelen boy verdi susuz..
Ve ben kayboldum küçüklüğümde..
Gökkuşağı bıraktı renklerini gönlümün dokunamadığı her nefese..
Gönlümün en ücra köşesinde,
gözlerini hayata kapayan bir menekşenin sızlanışını duydum.
Bir yağmur yürüdü gözlerime...
Gönlümde hala birleştiremediğim anlamsız tuğlalar var..
Korkaklıktan mı, çaresizlikten mi bu yağmurlar..?
Ya SEN geleceksin buraya kadar..
Ya BEN gideceğim oraya kadar..
Ortak bir yerde buluşmakta var..
Belli belirsiz bir gelecek..
Sesi göklere ulaşan bir feryad..
Ellerimde ise son bir deste umut var
Herşey şimdi hazan renginde..
Güneş
Ay,
Yağmur..
Yağmur sonrası:
Açan tüm gökkuşaklarım şimdi hüznümün renginde...
Ve bir damla gözyaşı sonrası...
Kutup soğukluğu gönlümde...