EYLÜL YAGMURLARI
Eylül yagmurlarinda islandim o gece
Bir istasyonda giden trenin ardindan baka kaldim
Gözlerinden yaslar süzülüyordu yagmurla birlikte
O gece en sevdigim dostumdan ayrildim
Sanki canimin bir parcasi kopmustu
Tren uzaklasirken derin bir aci saplandi yüregime
O benim herseyim biricik arkadasim olmustu
Simdi gidiyor canimin yarisi yildizlarin esliginde
Eylül yagmurlarinda islanan tren raylari
Alip götürüyordu benden biricik arkadasimi
Ne zormus ayrilmak bir dosttan
Körüklüyordu yüregimde alevlenen yangini
Tren artik kaybolmustu ufukta
Istasyon bosaliyordu yavas yavas
Ben ise yapayalniz kalmistim gecenin karanliginda
Sırılsıklam olmustum eylül yagmurlarinda
Üsüyordum ama yagmurdan degil
Titriyordum ama rüzgardan degil
Hasret yeliydi beni üsüten
Arkadasimin özlemiydi icimi titreten
Eve dogru yürüdüm yapayalniz sokaklarda
Arkadasim, canim simdi gurbet yolunda
Yildizlar teselli ediyordu beni o lacivert gecede
Eylül yagmurlarinda islandim ben o gece
... {s:026}