Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / UYGARLIK BEŞİĞİ

Yazardan en yeniler

Bilirim sevgili, Mezopotamya dedikleri, Uygarlık beşiği. Fark etmezdi; Dini, Irkı, Mezhebi. Ne Asyalı demiş, Ne siyahi; Ne sarı saçlı bilmiş, Ne beyaz tenli. Hepsi ?insanoğlu? demiş Ve sallamış Uygarlık beşiğini. II Şimdi dört bir yanda Zulüm kol geziyor. Ne köy kaldı, Ne kasaba. Nedense Fırat kızıla boyandı, Dicle ölüm kokuyor. Ve köşe başlarında Birer-birer Yiğitler vuruluyor. Munzur yas tutuyor, Nice yiğitler Faili meçhule gidiyor. III Yüreğim yangın yeri, İçinde kocaman acı. Dinmedi yürekteki sancı. Aylar, yıllar geçti. Boğazım tıkandı, Dilim dağlandı. Dünden bugüne ne varsa Sel-sel yüreğime aktı. Nasıl işgal, Nasıl yaman talandı! Geriye kalan: Nal izleri, Süvari süngüler. Her biri künyeme kazıldı. IV Mezopotamya dedikleri barış, kardeşlik kokardı. Biri Alevi, Diğeri Sünni; Bir yanda ezan, diğer yanda çan çalardı. Fark etmezdi Müslüman Veya Hristiyan. Hepsi bir arada yaşardı. Uygarlık beşiği; Zulüm çarkına takıldı. Şiddetli deprem çapında Dört bir yana sallandı.

UYGARLIK BEŞİĞİ

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler