Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / GÜNEŞ SELİ

Yazardan en yeniler

Neydi Nuh'un tufanına Rahmet okutan; Ham meyveyi Dalından koparan tufan? Geriye süvari nal izleri, Bir de ibret diye Sallanan halkalı iplerdi. Kalmadı bir yerde huzur, Asi akmıyor Munzur. Şimdi, Boydan boya Kızıla boyandı Fırat; Vurgun yedi, Dize boy veren hasat. II Şöyle bir bakın, Yoksulluk diz boyu. Ortadoğu ateş topu. Sakın ?Böyle gelmiş, Böyle gider? deme; Yok olur insanlık sonu. Umut dediğin ne ki? Kim bilir, belki Cana canan olandır; Veya Günün şafağında, Güneş seli misali Karanlığı aydınlatandır. III Nasıl bir devran, Nasıl amansız zaman; Her taraf viran. Zulüm kol geziyor, Uzun olan kısayı eziyor, Büyük balık Küçük balığı yutuyor. Şöyle bir etrafa bakın, Yüzler solgun, Gözler şaşkın. Tadı kalmadı yaşamın, Bugün olmasa yarın Elbette düzelir, Bunu unutma sakın. IV Bilirim sevgili, umut; Sarı saçlı Kara kaşlı, Çocukların yüreğinde. Umut; Esmer tenli Çocukların gülüşünde. Umut dediğin, Dünyaya gururla bakacak, Bir ağızdan haykıracak; Çocuklarda belki. Çocuklar ki, Her biri yarın geleceği Her biri birer güneş seli. Muzaffer KALABA

GÜNEŞ SELİ

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler