Hayallerinle sabahladım yine
Sokak ışıklarını söndürdüm
Karadeniz daha güzel görünsün diye
Güneşin doğuşu vedalaşmadır aslında
Yavaşça el sallarım kaybolan mehtaba
Şarkılar söylerken kırlangıçlar
Alkış tutarım dans eden martılara
Karadeniz; yaramaz çocuk.
Nedensiz uslandığını gördüm.
Derdini anlatmak için şahlandığında
Kayalar kanattı dalgalarını
Bense kumsalda seni bekliyordum
Ne olur her sabah dinle derdimi
Güneşe aldanma
Yıldızlara bırakacak yerini
Tam yakamoza sevdalanacaksın
Sabah, güneşle tekrar solacaksın
Bir ben varım her daim yanında
Bir de seni anlamayan kayalar kıyılarında
Konuşsana deniz;
Özlemedin mi yağmuru
Benim özlediğim gibi
Annemin kokusunu
Ben de yorgunum be deniz
İşte bu yüzden beraber dinleniriz
Arif Gürkan ÇAKIR
keskin_101
13.04.2006 / 16:39
dissbeatz_MiRA
13.04.2006 / 17:20