Kim bilir kaç doğum günün bensiz geçer
Gülücüklerimde bile vazgeçemediğim keder
Seni beklediğim yerler aklıma geliyor
Hani çınar ağacı gölgesi, hani her yer
Bütün gözyaşlarında biraz ben varım
Bütün şiirlerde son mısrayım
Yıkılan kocaman sevdalar altında
Yırtık bir mektup parçasıyım
Herkes biliyor hastayım
Kimse bilmez; yastayım
Onca yükü omuzlamış gönlüm
Ben gönlümün dayanağıyım
Ben ölümün adıyım gülüm
Kara toprakla kaplıyım
Dokunamasa da ölüm
Ben ceset lakaplıyım…
...Arif Gürkan ÇAKIR...