eyvallah! der çeker giderim sessizce
yas tutmaz tabiat ben dünyayı terk edince
şirin ve gayeet mutlu ölürdüm herhalde
çünkü ulaştım hayallerime
ve her bi karesini iyi tuttum aklımda
film ömrümüzün
çok içten gülüşlerim ve kahrolarak ağlayışlarım oldu
tatmadığım duygu kalmadı
ve ahh keşke şunu da yapsaydım diyeceğim bi olay
ve bir dua dolusu serzeniş
ve nakış nakış uzakları özleyiş-
lerim oldu
ötelerde çocukluğum hep diri kaldı
gittim geldim her istediğimde
hayalimdeki diyara.
ve bu yüzden bi yanım hep çocuk kaldı.
eyvallah der gibi çeker giderdim sessizce
kelimeler ağıt tutmaz biliyorum,ben ölünce
4. güne beni anmaz anılar.
yüzüm çizgilerlnl yitirir hayallerde.
bir Fatihaya muhtaç bir rahmetli olurum.
acaba arkamdan bana dua edecek
olur muydu bi torunum?
ölümden korkmuyorum artık.
yakınımda tutuyorum bu en canlı ölü fikrini
ki apansız bi çağımda yakalmasın beni
karmaşık ve bulanık dünyada yaşamaya çalışmaktan
daha kolay ölüme alışmak.
daha ortalma ömrümün yarısına da gelmedim
ama niyeyse bugün
acaba ölseydim şimdi şu an ne olurdu dedim
ve gerçekten de galiba ben
yüzümde bir tebessümle öleceğim
gayett güzel ve sevimli olacak cesedim
anladım ki;
bu fikirle de başa çıkabilirim
ayşe
09.04.2007 / 08:27
çok güzel bir hayat yaşayıp gülerek ölümü beklemek ölümden ne korkulur ne kaçılırgel emri geldiğinde gülerek gitmek en güzeli inşallah tanrının sevdiği kullardan oluruz kalemine sağlık
ayşe
09.04.2007 / 08:27