pıhtılaşıyor gözümden akan kanlar
gözyaşı sudan gayrı
pak değil artık ürkünç ve kızıl...
günahlar temaşa ediliyor sanıyorum
koca bir sahne gibi bedenimde...
arsıca tepiniyorlar mı ne?
kaldım çaresiz,asi...bir acayip arenanın orta yerinde
hiç bir ses huzur telkin etmiyor
renklerin rengi solmuş,masiva kanımı emiyor
tükürüyorum çehreme kinim soğumuyor
günahların içinden geçiyorum ben gene
ateş olsan cürmüm kadar yer tutardın dünya
elimle tutabilsem seni,benle,her şeyiyle...boğardım
"20. asır yok mu ah o maluk-ı asil
ne kadar gözdesi varsa hepsi hakkıyla sefil"
asır soyut,ben somut,günah somut...
kime küfrediyor bu dil gene.
güzellikler sönüyor bir an için
bir gece çöküyor bakışlarıma
öldürmeli diyorum bu defa
gece uykusundayken cümle günahları,günahkarları,
of ne diyorum ben gene
herkesin günahı biraz bana biraz kendine
günahına günahımı ortak etme gene
Düzenleme:04.06.2008 / 11:47
nerede günah orada ben
olsaydım tamamen
yanmayacağını bilsem
ateşlerdir cennettim :)
Kelimelerin ortasında var oldu kadın
Bütün lügatı giyindi üstüne
Ve sordu nedir adın?
Dedim Oğuz, neden niye soyundunuz...
Böyle daha iyi dedi
Kelime giyinmektense
Sarılırım senin gibi cübbeye
Ulan dedim ne büyük imanmış bu
Sarıldığım ne beden ne kadındı doğrusu
Bir kaç damla terimmiş tenimdeki
Halbuki, bir kadın gibi hissettimki
Alakası yok, inanıyorum mutluyum
Tükensin umutlarım, umutluyum...
ayşe
03.06.2008 / 22:44
rapoet
04.06.2008 / 03:04