esaretim sonsuz
esir tüccarım mı kader?
sattın beni beş kuruşa
şu yaşayış şekline
şu hayata mahkum ettin beni
cılız hitabım sen muhatabım!
sen aykırısın!
kader değilsin!
haşa Yaradan da değilsin
ey beni davalar içinde kaybeden ben!
beni nerelere sürüklemektesin?
ve hem esirim hem kendimi pazarlıyorum
aşkın pazarında
can üç kuruşa düştü
sıfıra inse nafile
alan yok bedavaya
esaretim sonlu
sırattan geçebilinceye dek
bu halatlar,bu prangalar,bu yalanlar,bu gölgeler...
tüm korkularımı besleyecek kadar biliyorum
ve bilemediklerim karşısında çaresiz
boynu bükük aciz bir mim
kala-kalıveriyorum!
-diliyorum-şekvaya sürüklemesin beni korkum
korkum tomurcuklanıp ürkütmesin
siyah kelebeği
bilirsiniz değil mi siyah kelebeğin manasını...
esaretim sonlardan münezzeh
esaretim kul olmakla şekillenir
ona bürünce kanatlanır,hür olurum
anlıyorum,anladıkça yetmiyorum
esaretim sonlardan münezzeh
tamahlarımı öldüremesem de
ket vuruyorum
ızdırap yorgunu gülüşlerim...
dünya vurgunu tüm sonsuzluğa düşlerim
düşleyemem orayı
sınırlıdır görmüşlüğüm görebilecğim
bundan fazlasını da kuramam
Allahı iyiki görmüyoruz ona o yüzden inandım
Düzenleme:21.04.2008 / 01:34
ayşe
21.04.2008 / 11:59
inancın daim olsun yaşamak zorundasın gelmişsin dünyaya sığınıp yaradana yaşayacağız sonsuza ölüm kapıyı çalana kadar inşallah iyi birer kul olmak dileği ile kalemin daim olsun
{s:026}{s:026}{s:015}
#1
bilgisayarım
21.04.2008 / 19:54
sevgili yaren bencede inancın daim olsun yaşamak zorundayız ama iyi bir insan inancı kuvvetli bir insan olmak kısacası iyi bir kul olmak çok çok güzel birşey anlamlı bir şiir olmuşsevgilerimle{s:015}{s:027}{s:029}{s:030}
ayşe
21.04.2008 / 11:59
bilgisayarım
21.04.2008 / 19:54