semanın bağrında içim yanık
güvercinleri öpüyor bir küçük çocuk
kanatlarında özgürlük büyüyor,büyüyor...
minarelere konuyor,sonra gün batımına dönüyor
güvercinleri öpüyor bir küçük çocuk
özgürlükleri salıveriyor kanat kanat...
kanatlarınıza alın beni güvercinler!
konduğunuz yere konayım.
elsiz,dilsiz,fikirsiz kalayım
sadece uçayım,
göğü saryım hayallerime
kanatlarım ürpersin,hışırdasın yüreğim
sadece uçayım gökte,öylecesine...
kanatlarınıza alın beni güvercinler!
yorgunum düşünmekten,hissetmekten...
yalnız bırakıyor dünya beni
ve ben bir sana kalıyorum mavi gökyüzü
atıvermek geliyor içimden kendimi
şu güvercinler gibi trabzanlardan...
kanatlarım açılmazdı bilirim
çakılırdım dibine gerçeğin.
kanardı bedenim,yükselirdi ruhum
ama ruhum zaten yüksekte
terkisine atlarım ben hep rüzgarların
güvercinlerin kanatlarını çalrım
rüyalarımda...
gök bana ben göğe müptela
toprak,toprak da...düşman mı ya?
değil elbet
o dost ilelebet
önce basıyorum
sonra o basıyor
ödeşiyoruz
toprak basıyor özgürlüğümü
o şahit iki dünyama da.
varlığım yalanlasa günahlarımı Hakka
toprak şahit! gök şahit!
insanlığımdan yok şikayetim
belki düşünmek gerçekten güzeldir
buhranlar geçirtmediği sürece tabii...
güvercin olmak da güzeldir gene
elsiz,dilsiz,fikirsiz kalmak da...
bilgisayarım
11.12.2007 / 16:47
SEVGİLİ YAREN OKURKEN SANKİ GÖKYÜZÜNDE GÜVERCİNLERLE BİRLİKTE HİSSETTİM KENDİMİ ÇOK GÜZEL YAZMIŞSIN HARİKA OLMUŞ SEVGİLER{s:015}{s:027}{s:029}{s:030}{s:032}{s:034}{s:036}{s:036}{s:036}{s:036}{s:036}
bilgisayarım
11.12.2007 / 16:47