hep çatal yollar
hep çamur
hep bir karmaşa beynimde
keşmekeşliğinde
diriliğim bir leş
tembelliğin boyunduruğunda
dönüp duruyorum aynı sokakta
giriyorum yine kürkçü dükkanına.
anlamıyorsun beni
anlattığımdan fazlasını da bilemezsin
daldır elini yüreğime
dolduğu kadarını götür kendinle.
sonsuzu düşünmekten bitkinim işin özü
ve seçmek zorunda olmak yoruyor esas
kalsam diyorum
hep bu ayrımında
çabuk mu deliririm?
değil miyim şair?
tesellim burada dikilmek mi şimdi
boş,böylece...
sus ki
teselli verecek bir durum yok çünkü
olsa mıydı keşke?
çelişkilerin doğurduğu iyi insanım ben
ya ne sanmıştın sen
sana küs değilim ki ben
barışığım ama kendi halimde
karmaşığım ki
gene kendi halimde...
bilgisayarım
02.11.2007 / 20:40
bunuda beğendim çeliskileri ve düşüncelerini çok güzel anlatmışsın sevgilerimle{s:015}{s:027}{s:029}{s:030}
#1
rapoet
03.11.2007 / 11:59
Sen kendi kendinde kendini araya dur muhterem
İçimde ayıbı örtemezki ne kefen ne elbisem
Bir çölde ben ağlasam sen gusletsen
Birimizden biri için birimizi feda etsemde
Ben gittiğimde benim için dua etsen =)
bilgisayarım
02.11.2007 / 20:40
rapoet
03.11.2007 / 11:59