telef olduğuna mı yanayım günlerimin
hayal kurma makinemin,
çok hayal kurmaktan bozulmasına mı?
boşu boşuna geçmiş zamanlar
boşu boşuna dile getirilmiş pişmanlıklar
kim yaptı bana bunu?
sorumlusu kimdir bilemem
beni bu hale sokanın.
uykusuzum,yorgunum,yalnızım
galiba hala biraz biraz aşığım
gözlerimin ucuna kadar gelmiş yaşlar
tuttum ,tuttum ki
"ben güçlüyüm"
ne yalnışız
ne de yanmışız
tutsana elimden beni
beni yalnızlığa iten
kurtarabildin mi?
beni o kuyu karanlıklara,
kendi dünyama itme artık yeter!
düşüncelerimle,hayallerimle
boğuşmaktan yoruldum
normal olmak istiyorum
sadece normal nomal yaşamak
rol yapmaya gerek duymadan
hadii
tut elimden,gönlümden
hani mutlu olacaktım
hani, uymak mutluluktu
kurallara, yasaklara...
hani?
uydum
mutsuzum.
hani aşk hoştu,
merak ettim
girdim içine
boşmuş
BOMBOŞ!
(Bu şiire başlık bulamadım serbest bi şiir olduğu için bu adı verdim.ad düşünenler varsa yorumlara açığım
{s:020}gerçi süper bi şiir olmadı ama neyse.{s:023})
rapoet
09.03.2007 / 00:26
tipik ütopiler :D Sonuna kadar duruma tabi öyle bir pragmatist doyana kadar aç ve duyana kadar açıkta duran yoruma hiç gerek yok olum çünkü yorumsuz psikiyatrist :D cümlesi aklıma geldi Muhammed Ali'nin bu bildiğiniz Muhammed Ali değil he. :)
#1
cemre48
09.03.2007 / 18:20
cnm yorumun için sağol yazmak zorundayım senin kadar güzel yazamasam da,çünkü bu benim ileriki meslek hayatımda gerekli olacak,seninde bu şiirlerin çok güzel olmuş hep şiirle kalman dileğiyle{s:030}
rapoet
09.03.2007 / 00:26
cemre48
09.03.2007 / 18:20