çok fenayım ben
çok çok fena
öyle fenayım ki
dilim ayrı,yüreğim ayrı,
aklım ayrı telden ötmekte
iç sesimi bastırmış kahkahalar
şeytan sanki her gece arsızca gülümsemekte
gündüzleri uyuayan,geceleri yaşayan
yarasa misali, miskinliğim.
bu hal bende geçici midir?
aşık mıyımdır nedir?
aşkın kutsallığından geçmez sevgilerim
bembeyaz bir siyah gibiyim
tüller içine gömülmüş
bir yere müsavi vücut
dokuz,tahta,beyaz,yeşil...
gerçek,rüya?
ya uyu böyle miskin miskin
ya da içine doldur havayı
üşü,ürper ve uyan kız!
kandırma kendini!
dünya başına yıkılmış gibi durma!
yıkılmamışsa kaldır üstüne çöken gamı
ya da çökeli çok oluysa gam
adamakıllı ağla da bilelim
gene başladığın yere döndün kız
üşü,ürper ve uyan
uyu geceleri
gündüz meleği!
rapoet
15.11.2007 / 16:27
Gündüz meleği aydınlık sanarmış geceyi
Kafaya koydu koyalı güneşle evlenmeyi
Ve ayıdı aldatıp aylarca süründürmeyi
Geceyi rüküş edipte fezayla öpüşmeyi
Kesememişki bir kez olsun kendiyle didişmeyi
Hayata dönüp ecelle yüzleşmeyi
Çığlık sandığı zaman bir an sessizleşmeyi
Göz bebeği bilmez belki gördüğüyle yetinmeyi
Belki bu yüzdendir ağlamak... :)
rapoet
15.11.2007 / 16:27
bilgisayarım
15.11.2007 / 17:09