Eflatun gece,
Sen ise dilimde yuvarlanan hece
Kelime olamadın henüz
Bu bebek dilimde
Şu çocuk kalbimde büyümedin hiç
Hep çocuk kaldın
Beni de çocuk bıraktın
Saçımı ördü gece ve
Mavi önlüğünü giydim akşamların
Henüz sınavlardan çakmadım
Zorlanıyorum ama bu defa
Girmiyor aklıma işte, girmiyor
Öğrenemiyorum sensizliği, sevmeyi,
Sevmeleri…
Ezberlemekle bitmiyor söyleyecek cümlelerim
Hiçbir hesap tutmuyor ve de
O uyduruk matematiği niye öğrendiysek artık…
Tuhaf bir denklemin orta yerinde bir bilinmeyenim sanki
Çözülemedim,
Zor olmak benim tercihimdi
Öyle mi?
Her neyse artık, geçti ve bitti
Döndüm geri
Büyüklüğüme döndüm
Çocukluğum ödünçtü
Emanetimi verdim
Elimde bir papatyalı toka, bir çerçeve,
Ve sarı saçlı bir bebek…
Belki biraz da o saf yürek
O da belki?
Alıyorlar elimden oyuncağımı
Hırçınlaşıyorum
Sahiplendiklerimi vermemek için
Peki ya sen verdin mi oyuncak arabanı?
Ben vermedim
Biliyor musun, ben yolumu öğrendim
Uzanırsa birinin eli oyuncağıma
Bir çığlık bir çığlık…
oyuncağım kucağımda.
...
büyük zaferler kazanıyorum hayal dünyamda
hayal kurmayı ,kurmacayı öğreniyorum
bir yapboz elimde
bi yapıyorum bi bozuyorum
hayatımız hep böyle yapıp yıkmalarla gidecek
biliyorum...
boşluklar bırakıyorum hayatıma...
yaşıyoruz işte her şeyimiz
üstü üste iki nokta
:
Düzenleme:11.08.2007 / 01:07
usagi
03.08.2007 / 09:35
Şiiriniz çok güzel olmuş Yaren.Okurken aklıma beni getirdiniz.Satırlarınız yüreğime dokundu.Hepimizin var, oluyor,olmuştur böyle dertleri.Keşke biraz daha düşünüp, devamını getirseydiniz.Bana beni hatırlattınız, zevk alarak okudum,Tebrikler...
{s:026}
#1
serhat
03.08.2007 / 12:27
{s:029}{s:026}
#2
yaren
11.08.2007 / 01:06
büyük zaferler kazanıyorum hayal dünyamda
hayal kurmayı ,kurmacayı öğreniyorum
bir yapboz elimde
bi yapıyorum bi bozuyorum
hayatımız hep böyle yapıp yıkmalarla gidecek
biliyorum...
boşluklar bırakıyorum hayatıma...
yaşıyoruz işte her şeyimiz
üstü üste iki nokta
:
BU DA ŞİİRİMİN DEVAMI
usagi
03.08.2007 / 09:35
serhat
03.08.2007 / 12:27
yaren
11.08.2007 / 01:06