Bilirim sevgili,
Bu topraklardan bir çınar geçti.
Gölgesinde umut,
Köklerinde
Barış ve kardeşlik yeşerdi.
Kadir dendi mi sanat kokardı.
Bazen Mezopotamya,
Bazen Anadolu'ya koşardı.
Şan, şöhret zirvedeydi,
Ama alın teri en kutsalıydı.
Yüreği barışı düşlerdi;
"Silahlar sussun,
Çocuklar gülsün." derdi.
Omuz omuza halaylar,
El ele horonlar çekilsin isterdi.
Bilirim sevgili,
Yolu insanlık yolu,
Yüreği sevgi doluydu.
Sevdası asi,
Duruşu onurlu duruştu.
Herkes bir gün veda eder,
Gün gelince çeker gider.
Ama unutma ki;
Eserler,
İnsanlığa hizmet eder.
Her ölüm erkendir belki.
Gidişin sevgi seliydi.
Rahat uyu sevgili İnanır;
Bil ki bu halk,
Seni yüreklerde yaşatır.
Muzaffer Kalaba