Bu hayatta en çok hayallerim olsun istedim.
Hayal demek yaşama sevinci demekti benim için.
Başaramadım..
Yaşama sevincim yoktu.
Hayalim de...
Ne sevdiğim biri vardı , ne de sevenim.
Hep bi yarım kalmışlık hissi içimde.
Kendimi dinliyorum...
Bir kargaşanın ortasındayım.
Herkes hararetle birşeyler söylüyor.
Bir an adımın geçtiğini duyuyorum.
Konuşuyorum.
Kendim bile duymuyorum.
Burdan kurtulmayı ümit ediyorum.
Gözlerim kapalı, bekliyorum.
Artık duyabiliyorum.
Gözlerimi açıyorum.
Anlıyorum ki;
Hepsi HAYAL'MİŞ...
sanat_sanat
08.10.2005 / 01:03