bomboş tum
bir şey dolduramıyordu
bir duygu , düşünce
bomboştu gözlerim de
elimi tutan yok
sokaklarım serseri
uçurtma uçuramadım
o poyraz gecelerde
çok gördüler
bir duyguyu bile
çok çektirdiler
acısını hissede hissede
iyiyidim ben
dim ama şimdi
sorarlarsa nasılsın diye
olduğu gibi işte
ezdiler beni fare gibi
kuş gibi kafesteyim
anahtarım yok
gizli köşelerde
şimdi bir yalın gecede
donuyorum ,
ben şimdi o soğuk düşüncelerimle
üşüyorum ısıtın beni
özlediklerim vardı
göremeden gittiler
dedim ya aldılar herşeyimi
o yüzden ben böyleydim işte
şimdi oku bu satırları
hayal et nasılım diye
korkma canın yanmaz
hissedemezsin ben gibi işte
gör , duy
ağlıyorum. sesim çıkmıyor, bağırıyorum
ben gece gibi karanlık
onlar yalancıktan sabahlık