şiirlerim beni anlatıyor bana
satırlarımda dönüyorum
başım dönüyor yine
hiçlikten
kıskanıyorum içten gülenleri
içten bakışları
kendi olanları
kıskanıyorum
mavilerim
klasik sözlerim
yoktu ki
benim
dedim ya maskem vardı benim
hep sığındığım duvarlarım
pişmanlıkla
acizliğimle ve
günahlarımla ördüğüm
çıkmaz sokaklarım
işte bir satır daha
beni bana anlattı
insanlardan korkuyorum
onların aciz duygularından
var olan kalplerinden
ve günahlarından
kendim yetiyor bana işte
uğraşmayın benle
duygularımı üşenmedim atarken bile
boşlukla boğuşurken
bile
arafta kalmaktan korkuyorum işte