bir son bekledi beni
bildiğim bir şeydi
sessizliğin bahçesindeydi
ve fısıldadı olmayan insana
hangi bilinmezlik daha
bir ömür çağa
bir gül daha
ellerimde soldu
sessiz olun bu sessizlik
olum değil baya bir halsizlik
gün batımına karşılık
bu bir gizlilik
kelimeler yok
anlaşılmaz çığlıklar
boğuşmanın habercisi
bir benlik daha
solgun papatyalar
nesnelerle bütünleşmiş güzellikler
ebedi ve fani arası
düşünceler
çürük bir kıyı kenarında
suyu berrak , yanlış
ve ateş buz gibi tezatlık ta
bir sigara daha verin bana
ölümsüzlük bir kenara
solveriyorken için
düşünceler
bir düşüncenin sonsuzluğunda