3 günlük bir kelebeğin
çırpınışı gibi kanatlarım
var ama yok arası
sessiz gülüşmelerim
odamda sarı loş ışıkta
düşünüyorum şimdi , olan biteni
hangi kaderin benim
umutsuzluğumla çarpıştığını
bir küfür savuruyorum ortaya
düşüncelerimin kuyusunda
yağmurlu bir gece gibi
son akşamımı yaşıyorum ben şimdi
ölüyorum yavaştan
hayat gibi aynı zıtlıklan
susuyorum ben
en iyi cevaplara karşılık
sadece gülüyorum
ölümün fısıltısı yaklaştı
çığlığa dönüştü
duvarlarım yıkıldı
ölü ruhların , ölü umutlarındayım
şimdi , şimdi bir kuyudayım