Sürekli düşüyorum
O boş çukurlardan
Kendimle yüzleşiyorum
Zıtlıklarımlan
Bir kelebek gibi uçarken
Kafesteki kuş ölürken
Insanlar sessiz sedasızken
Kafeslerimin zincirleri kırılıyor yeniden
Başlamak sonmudur hakketen
Sonu mu görmek mi çok şanssızlık bilmem
Ben benliğimi ararken
Seni bulamıyorum neden ?