Biliyorum çıkamadım merdivenleri
Her basamakta kaydı ayaklarım
Yoruldum…
Bekledim zamanını çıkmak için
Ama her adımda geriye düştüm
Çaresizim bekliyorum çıkmayı.
Yıllarımı verdim bir şehre
Ama o şehir çok şey aldı benden
Gençliğimi ve hayallerimi
Umutları hatta yarınlarımı
Haykırdım, çırpındım ama
Çaresizim boyun eğdim.
Bir sevgi vardı içimde
Bir aşk ölesiye
Mutluluğu görür gibiydim
Ayrılığı hiç düşünmedim
Bilemezdim….
Çaresizim seviyorum.
Yeni bir hayat var önümde
Yeni bir umut ışığı
Hiç istemediğim
Ama mecbur kaldığım
Acılar içinde gömülü
Yaşıyorum…
ÇARESİZİM.....
Fıratın-Hüznü
28.07.2005 / 18:45
Şiirleriniz güzel, kaleminize sağlık...{s:029}
#1
Fıratın-Hüznü
28.07.2005 / 21:41
Kökleşmiş acıların ilacı olmuyor ne yazık ki; yeni de yeni olabilir mi? Aldanışların ufkunda dünyanın rengi de aldatıcı..."Çareler çaresiz" sözü şiirinize uygun düşer mi? Selamla...
Fıratın-Hüznü
28.07.2005 / 18:45
Fıratın-Hüznü
28.07.2005 / 21:41