İlk kez kesilmiştim ve bu muhtemelen son kesilmişliğim olacaktı. O kadar sık ağacın arasından beni bulup kesmeleri doğrusu çok ilginçti. Bunu ben kötü şansıma bağlıyorum. Şanslı olsaydım zaten topraktan bir çınar olarak çıkar uzun yıllar mutlu olarak yaşardım. Belki adıma bir şiir bile yazılabilirdi. Ama şanssızlığım kereste olacak bir kavak olmakmış. Bunu ben istememe rağmen doğanın gereği diye düşünüyorum.
Ayaklarımın yerden kesildiği günü hiç unutamam. Dişli bir canavar ayaklarımı tırmalarken birden kendimi yerde buldum. Yaşlı bir adam elindeki keskin bir aletle kollarımı kesti. Çırılçıplak kalmıştım. Artık sonumun geldiğini düşünmeye başlamıştım. O an kendimden geçmişim. Daha sonra kendimi.....
siyenk
11.09.2005 / 15:02
yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür,ve bir orman gibi kardeşçesine...saygılarımla
siyenk
11.09.2005 / 15:02