ayrılık günü artık gelmişti.arkamdan bir ses geldi dönüp baktım görmek istediğim son kişi buradaydı ne yapacağımı bilemedim o yazın kavurucu sıcağı gitmiş yerine hava buz gibi olmuştu ağaçlar sanki sonbahardaki gibi boyunlarını aşağıya indirmiş çok solgun görünüyordu sokakta yalnız ikimiz vardık sadece beynimde kopan fırtınanın sesi çok uzaktan bir uğultu halinde geliyordu sordu ''artık gidiyor musun?'' evet bile diğemedim sesim çıkmıyordu yerdeki çizgiler çok acayip gibi onlara bakıyordum başımı tutup yukarıya kaldırdı gözlerimin içine bakıyordu gözleri dolmuştu benim ise bir damla yaş aşağıya inmişti bile elleriyle yaşı sildi uzaktan bir araba sesi duyuldu artık gidiyordum farkında olmadan yine başımı aşağıya indirmiştim ''birdaha nezaman görüşeceğiz '' diye bir ses çıktı ağzımdan bu sefer konuşmama sırası ondaydı araba kornaya şiddetlice bastı son kez yüzüne baktım yüzünde çağresizlikten başka birşey yoktu...
cimcime123
26.02.2006 / 12:40