Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / BALAYI

Yazardan en yeniler

BALAYI sene 1973, askerlik bitti,mühendis olarak tayinim Kars'a çıktı. Kars'ta 3 ay çalıştıktan sonra, evlenme izinimi alarak, Ankara'ya geldim. heyecan son saf hada. Tüm hazırlıklar bitti, akşam mütevazı bir dü ğün salonunda düğünümüz oldu. daha önce, bayağı kalabalık yıldızlı bir otelde yer ayırtmıştım zira, o yıllarda "balayı" kültürü fazla gelişmemişti veya,henüz bizim sınıfın haberimiz yoktu. Taze ge lin, oteli reddedince Öğretmen ablam, Sivrihisar 'daki evi bize teslim etti. Düğün bitiminde, saat 01:00 gibi, biz yola revan olduk. Polatlıyı az geçtik, bir rampa sonunda sola dönmek için dreksiyonu kırmamla beraber, tüp yüklü kamyonun arkadan kasasına girmem bir ol du. Araba 64 şevrole, taş gibi araba. 0lay, cumaer tesi oluyor. Ben gözümü Çarşamba günü Hacette pe Hastahanesinin özel bir odasında açtım. iki kişilik bir oda, yanımdaki hastaya hocanın biri gidi yor, biri geliyor, bana bakan yok.Sonradan o vatan daşın Türkiye çapında bir lokantalar zinciri sahibi olduğunu öğrendim. kalender bi amca bayağı soh bet ettik ama, ben hep dinlemedeyim zira, sol ba cağım yukarıdan kırık, surat dağılmış, çenem bir yanda, burun yok gibi falan. Neyse beni birgün sonra, normal ortopedi servise aldılar.Oda, memur odası. benimle beraber üç kişi olduk. sağımda,üc ra şehirlerden birinde Ağır Ceza Reisi olan Ahmet bey Ayağı kırık yatıyor, solumda,yine resmi kurum lardan birinde teknisyenlik yapan Selahaddin adlı bir genç yatıyor,bel fıtığından ameliyat olacak.Tabii ki üçümüzün de Hacettepe hastahanesine geliş hi kâyemiz ayrı ayrı. benimki azçok belli, Ahmet Bey inki çok enteresan. Çocukları özlemiş, Ankara'ya gelmek için,otobüse, 3 nolu koltuğa binmiş.İlk mo lada arkadaki bir şahıs gelmiş, Hakimim yanınızda ki kişi benim çok yakın arkadaşım, izniniz olursa sizinle yer değiştirelim, ben buraya geleyim, sizde 15 numaraya benim yerime buyurun. Hakim bey kabul etmiş ve 15 numaraya oturmuş.Otobüs, ha reketinden yarım saat sonra başka bir otobüsle ka fa kafaya gelmezmi!?Hakim beyin önündeki bütün koltuklar preslenerek tamamı vefat etmiş, Hakim bey de bu vahim kazayı mucize kabilinden yer de ğiştirerek sadece kalça kırığıyla atlatmış. Ben bu serviste, üçbuçuk ay, göğüsten ayak ucuna kadar alçıda, kafam ve çenem tamamen sarılı, dişlerim kalıba alınmış 0larak, ince bir hortumla verilen yemek suları ile beslenerek kaldım. Bu devrede Hakim beyin anlattığı bir fıkradaki kahramana, bana çok benzediği için hep gülerim; Şükürü bol bir vatandaş, sabah işine giderken ayağı takılır, yüzükoyun yere uzanıp ölçü verir ancak kalkarak, "YaRabbi Şükür" deyip yoluna devam eder. Bir süre sonra su dolu bir çukura dizlerine kadar batar ama çıkınca tekrar Şükür der, yola devam ederken bir araba çarpar bu vatandaşa, komaya girer, gözünü hastahanede bir yatakta açar, başucundaki Doktor, adın ne diye sor duğunda, bu sefer, "Şükrü, Çok Şükür" demezmi! Benim Balayım işte böyle Hacettepe Hastahanesi Ortopedi Servisinde geçti ama, Allah'ıma son suz Şükürler olsun, bana iki doktor kız, bir inşaat mühendisi erkek evlat lutfetti. bu sene de Doktor olan kızımın kızı torunum, Tıp fakültesini kazandı. ben nasıl her saniye şükretmeyeyimki.

BALAYI

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler