Çok gördüler
Gözlerimi
Sana baktığı için
Ve aşkı lanetlediler
Ruhumu sana bıraktığı için
Bir orduydu karşı safta cüsseli
Karşı safta fesadın imparatoru
Ve ben
Yada bizdik, boğanın boynuzunda kalan
En son Hasbelkader matadoru
Etkiye tepkisizlik vardı için için
Her gülüsün bedelini ödedik.
Ve saniye saniye ölüşünü sevincin
Yinede inadına karanlığı bekledim
Yasamak, belki de ölmek için
Çok okudum
Ferhat ile Şirini
Her soruşumda
İlk anam yapardı tefsirini
Sevdiği için dağı delivermiş Ferhat.
Ölememiş, ölemeyince hayata gülüvermiş
Eğer şimdi yaşıyor olsa
Beni kardeşi sanırdı.
Ve bilse neler çektiğimi
Ferhatlığından utanırdı.
Çok gördüler
Seni, sevildiğini
Belki de çoktun
Ama şunu kimse anlamadı.
Sen hep vardın ama sen yoktun.
Abdullah Kabataş
yedinci_mektup@mynet.com
abdullah_kabatas@mynet.com