Dostlarım oturmuş halime ağlar
İçinde kaldığım yurdum, gurbet eller
Leyla imiş aslı imiş hikaye derler
Ey beni ben de koymayan kaderim
Kimseye söylemem çeker giderim
Durmadan gözümden akıyor yaş
İnlerim halime ağlamaz kardaş
Leylasız durur mu bedende baş
Ey beni ben de koymayan kaderim
Kimseye soylemem çeker giderim
Durmuş saatim günlerim geçmez
İlkbahar gelmiyor kışlarım bitmez
Lale imiş sumbul imiş burada açmaz
Ey beni bende koymayan kaderım
Kimseye soylemem çeker giderim
Deger mı hayat bu kadar acıya
İçim de buyüyen bu derin sancıya
Lanet edilirmi katıksız yolcuya
Ey beni ben de koymayan kaderim
Kimseye soylemem çeker giderim
Dağlar mı yüce sen mi yücesin
İçilmiyor suyun nasıl çeşmesin
Levh i mahfuz da bir tek hecesin
Ey beni ben de koymayan kaderim
Kimseye soylemem çeker giderim
Farketmesı bu kadar güçmüdür söyle
Allahtan yaptıgım suçmudur söyle
Takatim kalmadı eridim böyle
İsterim Allah tan sen de cekesın
Haklıyı haksızı sen de seçesin
Fıratın-Hüznü
25.08.2005 / 00:22
Güzel bir şiir... Özellikle de "İçim de buyüyen bu derin sancıya" mısralarında yakaladığınız duygu...
#1
sahaf
25.08.2005 / 19:12
tesukkurler... emınım sende o duyguarı yasmışsındır o mısrada
Fıratın-Hüznü
25.08.2005 / 00:22
sahaf
25.08.2005 / 19:12