Dün gece tüm sokaklarını dolaştım kentin
Yürüdükçe ıslandım her kaldırımında
Yağmur değildi sanki saçlarıma yağan
Hücrelerim değildi sanki içten içe sızlayan
Bildiğim ;yüreğimdi acılarına yağmur gibi ağlayan
Her köşebaşındaki sokak lambasinda aradim kendimi
Seni ise gökteki yıldızlarda...
Uzattım ellerimi erişemedim sana
Sustum bir an ; şehrin kalabağına ses verdim
Bir uğultu, sanki sesini duyar gibi oluyordum
Bir sağıma bir soluma bakıyordum
Ümitlendim bir an
Aradığım ;
Senden bir sesti ölümün suskunluğuna
Bir ışıktı gözlerinden karanlığıma süzülen
Ama yoktu ; ne bir ses ne bir ışık
Tüm ümitlerimi kaybederken yavaş yavaş
Yıldırım düştü gözlerime gözlerinden
Anladim ki ;
Bedenimin tüm damarlarında atıyorsa sevgin
Yaşamak için tek sebebim ;
Acılarımıza inat gülümseyen gözlerin ise
Pes etmemeliyim ayrılığa...
Gitmemeliyim ölüm kokan karanlığa...
asi_sevdalı
16.10.2005 / 02:04
şiir gercekten güzel bir şiir sadece 1 cümlensinde kulak verdim yerine ses verdim demiş bundan başka hata yok mükemmel tebrik ederim başarılar.{s:029}
asi_sevdalı
16.10.2005 / 02:04